Skopje skopje mi sko

Dankzij hem zit ik al bijna 3 weken lang dit liedje te neuriëen (regelmatig voorzien van bijbehorende danspasjes).

Scoppia scoppia mi sco
Scoppia scoppia mi scoppia il cuor

Abstracts

Het is de eerste keer dat ik iets kan insturen voor een congres, eindelijk! Natuurlijk, als het Wormpje iets doet, dan moet dat uiteraard vol overgave en lichtelijk overdreven gebeuren (Alf zat é weggesmeete geld, niet waar?). Dus voila, 4 abstracts met mijn naam in de auteurslijst, nah!

Incentive

Incentives, kent ge’t concept? Dat is dat je de grenzen verlegt met uw bazen, geheel buiten de sfeer van het werk, doch met de wetenschap dat zij zich kunnen wreken op de eerstkomende werkdag. Dan ga je met je collega’s en werkgevers er op uit in een poging om mekaar beter te leren kennen en kom je terug in een leeggehaald bureau met je C4 op tafel. Dolle pret, die incentives.

Het uur van de prutser

Zondag mocht ik zijn nieuwste show aanschouwen en die werd, zoals altijd, weer enorm gesmaakt door het Wormpje.

Aan de dame met twee geblondeerde vlechten die achter mij zat: uw mening wordt niet geapprecieerd wanneer deze als een continu achtergrondgeluid in de lucht gespuwd wordt. Hou de volgende keer uw klep in plaats van luidop te vragen aan uw lief waarom hij Wim Helsen grappig vindt en mee te delen dat ge niet moogt lachen met zelfmoord en al helemaal niet met uw rotleven. Ik weet nochtans een oplossing voor dat laatste, maarja, we mogen er niet mee lachen.

Toneel als prozac

Na 3 weken afwezigheid is toneel terug mijn vaste waarde op woensdag, eindelijk! Dat verlof en die verdomde feestdagen op woensdag mochten van mijn part afgeschaft worden, want de toneelkriebels zijn groot en mijn curiositeit voor de les musical gigantisch. Zouden we werkelijk moeten zingen? Kan ik misschien beter oordopjes meedoen voor het gehoorswelzijn van mijn medestudenten? Wie zal ons de knepen van het musicalvak aanleren? Waarom moeten we dat mysterieuze flesje water meedoen? Drie weken lang heb ik moeten wachten om een antwoord op deze prangende vragen te krijgen (hoewel wij als wetenschappers heel geduldig zouden moeten zijn om zulke probleemstellingen opgelost te krijgen, blijkt dit toch niet mijn sterkste kant te zijn).

Het lief, ik en de biologische groenten

Aangezien de oude man des huizes vertrokken is op winterslaap in Spanje, wonen mijn Liefje en ik samen in onze nederige hut te Mariakerke. Dat dit een ongelooflijk aangenaam gebeuren is en ik de ganse dag op wolkjes loop telkens ik naast mijn Liefje wakker word, is duidelijk nietwaar?

Al 6 maand…

Het vervolg op de avondvulling

Een tijdje geleden vroeg ik mij af waar ik mijn avonden mee zou vullen. Een heus dilemma, want er zijn zoveel leuke bezigheden en slechts 7 dagen in een week, minder zelfs, want een mens wil af en toe ook eens simpelweg thuis zijn met kat en lief. Ik moest dus keuzes maken en zo geschiedde het.

Klim- en sneeuwplezier

Een tijdje geleden genoten we van een avontuurlijke bergsportweek in de Alpen, waar we rotsen trotseerden en ijs doorspitten met onze spike-schoenen. Dit weekend herhaalden we dezelfde combinatie van klim en sneeuwplezier, zijnde dan afzonderlijk en indoor.

Reisbureau Aardbeiwormpje

• 26 telefoontjes
•  51 smsjes
•  115 e-mails